دلم ميخواد يه وبلاگ بسازم اسمش رو بذارم گُه زيادی.

اون وقت بشينم توش فقط از سياست ها و تصميم گيری های دولت بنويسم..

و مطمئن باشم كه جايزه بهترين عنوان مناسب در شان و درخور محتوايات يك وبلاگ رو از آنِ خودم كردم...

آرزوهايم را تقسيم ميكنم :

اساسی ترين آرزو: پدرم و مادرم و تنها خواهرم هميشه و هميشه و هميشه در کمال سلامت كنارم باشن.

كودكانه ترين آرزو: دوست صمیمیِ توماج بودن.

رويايی ترين آرزو: يك پيانيست حرفه ای شدن و داشتن يك پيانوی رويال.

جالبترين آرزو: داشتن يك ساعت برنارد.

مهمترين آرزو: مدرك دكترامو در رشته كامپيوتر گرفتن.

و اما بزرگترين آرزو: اينكه هيچ آرزويی نداشته باشم./

پ . ن : یاسی جون مرسی كه فراموشم نكردی.

ز . ز : فعلا علاقه ای به دعوت كردن كسی ندارم.

: بدون اغراق بايدخدمتتون عرض كنم كه، شــما بسيار خانم برجستـه ای هستيد!

- اووه جدا...خيلی خوشحالم كه تونستم نظر شما رو جلب كنم آقا، فقط ميتونم بپرسم از چه جهت در نظر شما برجسته هستم؟

: از همه جهت خانم...لــب برجسته، گونــه برجسته، و از همه مهمتر ســينه برجسته و باسـن برجستتون كاملا تونستن نظر منو جلب كنن!