پ . ن : خوندن اين پست هم فراموش نشود.

فيلم تايتانيك رو ديدين،،اون قسمتِ آخر كه فقط بعضيا به خاطر موقعيتشون تونستن سوار قايق بشن و فرار كنن؛ بعد از اون دور كه به بقيه نگاه ميكنن يه جور احساس گناه ميكنن...؟

الان من يه همچين حسی دارم.

پ . ن :

چند وقتی هست كه ميخوام اون پستايی كه وقتی يه بار ميخونمشون تا يكی دو سال تو ذهنم ميمونه رو اينجا لينكشو بزارم همونايی كه وقتی برای ديگران تعريف ميكنم ميگن: كی نوشته بود اينو؟؟

اين پست رو از دست نديد!